FANDOM


BO3topright

Sojusz Obronny – frakcja występująca w Call of Duty: Black Ops III.

OmnipediaEdytuj

Sojusz Obronny (SO) jest Traktatem Wzajemnej Pomocy. W jego skład wchodzi duża część państw europejskich, a także przedstawiciele Bliskiego Wschodu, Afryki Subsaharyjskiej i Ameryki Południowej.

PowstanieEdytuj

SO zawdzięcza swoje powstanie ekonomicznym i politycznym zawirowaniom, jakie miały miejsce po rozpadzie Unii Europejskiej, jak również wyścigowi ku dostępowi do kurczących się zapasów ropy i ograniczonych zasobów metali ziem rzadkich wykorzystywanych przez zaawansowane technologicznie przedsiębiorstwa. Nie bez znaczenia był również wzrost znaczenia polityki protekcjonistycznej, jaka została przyjęta przez poszczególne kraje w odniesieniu do rosnącego sektora prywatnych lotów kosmicznych.

Po wystąpieniu Francji i Niemiec z Unii Europejskiej i zapaści euro, Polska stała się pierwszym byłym członkiem Unii Europejskiej, który podpisał nowe porozumienie z Rosją.

Pakt Warszawski, podpisany w roku 2025, przywrócił Polsce płynność finansową, a także zapewnił jej bezpieczeństwo energetyczne, w zamiana za zobowiązania podjęte w pewnych kwestiach politycznych i gwarancje wyłącznego zakupu gazu oraz innych mediów energetycznych od Rosji. Miało to się stać wzorem dla kolejnych porozumień.

Ekspansja i zmiana europejskiej gwardiiEdytuj

W 2026 roku najpierw Węgry, a potem Rumunia i ostatecznie Czechy, zawarły własne porozumienia z Rosją. Każdy z tych krajów wystosował ostre noty dyplomatyczne o "klice bogatych państw europejskich", które pozostawiły swojemu losowi słabsze gospodarczo kraje Europy, kiedy "sytuacja stała się trudna".

W roku 2027 doszło do kolejnej fali ekspansji, kiedy do paktu przystąpiły Bułgaria, Finlandia, Kazachstan, Grecja i Ukraina. Rosja stworzyła Transeuropejskie Porozumienia, formalizując w ten sposób rosyjsko/europejski blok państw.

Pod wewnętrznym naciskiem opinii publicznej krajów członkowskich należących do Transeuropejskiego Porozumienia, w 2028 roku doszło do ostatecznego rozwiązania NATO. Organizacja nie była w stanie dopasować się do zmieniającego się obrazu dyplomatycznego Europy. W tym samym roku do porozumienia dołączyły Algieria, Białoruś, Kuba, Estonia, Łotwa i Słowacja.

Wzrost znaczenia militarnegoEdytuj

W roku 2029 doszło do niebezpiecznej eskalacji napięcia, kiedy Rosja, chcąca udowodnić, że jej starzejący się program ICBM nadal może stanowić zagrożenie, pomimo coraz lepszych możliwości amerykańskiego SOA, strąciła starego satelitę telekomunikacyjnego USA używając ICBM.

Dwa dni później amerykański krążownik Aegis zniszczył rosyjską rakietę przenoszącą trzy satelity GLONASS. Amerykanie stwierdzili potem, że ich system nieprawidłowo rozpoznał rakietę, traktując to jako wystrzelenie ICBM i automatycznie rozpoczął wykonywanie procedury zniszczenia.

W roku 2030 raczkująca hegemonia handlowo-energetyczna wyrwała się z ograniczeń kontynentalnej Europy, kiedy pakt został podpisany przez Angolę, Nigerię i Pakistan. Państwa afrykańskie wniosły do paktu znaczącą produkcję ropy naftowej, a Pakistan surowce mineralne w zamian za zabezpieczenie sektora produkcyjnego, który zaczął ponosić straty z powodu ogólnoświatowego trendu lokalnej produkcji.

W roku 2031 incydent Łomonosowa, doprowadził ponownie do powstania konfliktu pomiędzy Rosją a USA. Zniszczenie amerykańskiego statku badawczego przez okręt rosyjskiej marynarki wojennej pokazało, że obie strony zaczęły ostrą rywalizację o prawa do wydobycia minerałów i ropy z dna morza.

Dyplomatyczny zamach stanu w EuropieEdytuj

Wykonując ruch, który nie był żadnym zaskoczeniem dla obserwatorów zachodnioeuropejskich, w roku 2032 Niemcy również podpisały Transeuropejskie Porozumienie, dołączając nie tylko swoją potężną bazę przemysłową i fiskalną, ale również obietnice przystąpienia Austrii oraz Włoch.

Narodziny Sojuszu ObronnegoEdytuj

W roku 2036 na morzu Wschodniochińskim odbyły się pierwsze w historii wspólne manewry floty amerykańskiej, chińskiej i japońskiej. Zostało to potępione przez Rosję, Iran i Pakistan. W obliczu pogarszających się sytuacji ogólnoświatowej i recesji najbiedniejszych, która dotknęła kraje, gdzie gospodarka opierała się na produkcji, a także z powodu zwiększającej się roli wytwórstwa lokalnego, Iran przywrócił do Transeuropejskiego Porozumienia.

Przedstawiciele Iranu zaproponowali podczas ceremonii, żeby dotychczasowe porozumienie przekształcić w Traktat Wzajemnej Pomocy. Podczas kolejnych wyreżyserowanych scen głosowanie nad wnioskiem zakończyło się jego przyjęciem (tylko Niemcy wstrzymały się od głosu) i w ten sposób narodził się SO.

Zgodnie z warunkami nowo zawartego przymierza, atak na jeden z krajów byłby traktowany jako atak na wszystkie pozostałe państwa. Poszczególne kraje miały zachować swój niezależny status, były zobowiązane do corocznych wpłat do wspólnej kasy, przeznaczonych na szkolenie i zaopatrzenie sił sojuszników.

W ciągu kilku kolejnych miesięcy Niemcy wycofają się z SO.

Każda akcja spotyka się z reakcjąEdytuj

W roku 2037, w odpowiedzi na stworzenie SO, amerykański Sekretarz Stanu przygotował Porozumienie Winslowa, powołując do życia Traktat Wzajemnej Pomocy obejmujący wszystkich sojuszników USA.

Kolejna ekspansjaEdytuj

W roku 2037 doszło do kolejnej ekspansji na Bliskim Wschodzie, kiedy do SO dołączyła Libia i Syria.

Po długich negocjacjach z Kenią, dotyczących prawa do wydobycia potężnych rezerw metali ziem rzadkich, w roku 2039 kraj ten dołączył do SO, a w 2040 dołączyła reszta partnerów Kenii z Koalicji Rzeki Nil.

Na skutek zmian w polityce wewnętrznej, w 2041 roku z SO wystąpiły Włochy i dołączyły do Porozumienia Winslowa.

W roku 2051 do traktatu dołączył Jemen, a Somalia podążyła za jego przykładem w roku 2052.

CzłonkowieEdytuj

  • Polska
  • Rosja
  • Czechy
  • Węgry
  • Rumunia
  • Bułgaria
  • Finlandia
  • Grecja
  • Kazachstan
  • Ukraina
  • Algieria
  • Białoruś
  • Kuba
  • Estonia
  • Łotwa
  • Litwa
  • Słowacja
  • Angola
  • Nigeria
  • Pakistan
  • Austria
  • Niemcy (do 2036 r.)
  • Włochy (do 2041 r.)
  • Iran
  • Libia
  • Kuba
  • Syria
  • Kenya
  • Etiopia (wchłonięcie KRN)
  • Sudan Południowy (wchłonięcie KRN)
  • Sudan (wchłonięcie KRN)
  • Uganda (wchłonięcie KRN)
  • Jemen
  • Somalia

Wielu graczyEdytuj

Jest jedną z grywalnych frakcji w trybie wieloosobowym Call of Duty: Black Ops III.